АЈДЕ ДА ВИДИМЕ КОЈ КОГО ИЗМИСЛИЛ! Сведоштво на руски историчар: ЛАГА Е ДЕКА БУГАРИТЕ ИМААТ ИСТОРИЈА СТАРА 1300 ГОДИНИ

Нема опис за фотографијата.

Сведоштво на руски историчар (Евге́ний Евсигне́евич Голуби́нский) со кое се урива бугарскиот мит дека Бугарите имаат историја стара 1 300 години , според овој историчар , бугарската народност престанала да постои со самото подпагања на Бугарите под турско владеење и со укинување на бугарската , ТРНОВСКАТА патријаршија – црква ( Охридската црква не е укината се до 18 век ) , 14 век .
🔴 мк – “ Таканареченото бугарско црковно прашање и, воопшто, духовното преродба на бугарскиот народ.
Погоре кажавме дека при освојувањето на бугарското кралство од Турците, Грците успеале да ја уништат независната бугарска (Трновска) патријаршија и да ги потчинат Бугарите од поранешното кралство на директната власт на Цариградскиот патријарх.
Оваа загуба на нивниот посебен патријарх беше најголемата несреќа за бугарскиот народ. За да се спречи која било нација да се распадне во едноставна случајна збирка луѓе што зборуваат ист јазик; за да се препознае себеси како единствена и жива целина или народ воопшто, – За тоа е потребно за себе да има еден заеднички центар кон кој би бил привлечен и околу кој би се обединил, за да би имал еден заедничко знаме под кој би можел да се препознае како единствен народ. Бидејќи го изгубиле кралството, но не ја изгубиле патријаршијата, Бугарите ќе се препознаат и ќе се зачуваат како единствен народ под својот врховен пастир на обичниот народ; губејќи заедно со кралството и патријаршијата, останаа без никаков сврзувачки и обединувачки центар. Така, со ова целосно губење на централните точки и надворешните симболи на единството, нивната внатрешна свест мораше да исчезне и Бугарите, не само во туѓата туку и во сопствената имагинација, долго време престанаа да постојат како целина и обединети. луѓе, и се претворија во ништо поврзано меѓу себе, едноставно жители на познатите турски провинции и познатите грчки епархии, во расфрлани толпи и единици, свесни за нивната припадност само на познатите села и градови, но немајќи свест за каква било повисока и каква било свест. на внатрешно единство. Неспоредливо посреќни од Бугарите биле нивните учесници во несреќите на поробените браќа Срби.
ру – “ Такъ называемый болгарскій церковный вопросъ и вообще духовное возрожденіе болгарскаго народа .
Мы говорили выше , что при покореніи болгарскаго царства турками грекамъ удалось уничтожить независимый болгарский (терновскій) патріархатъ и подчинить болгаръ бывшаго царства непосредственной власти константинопольскаго патріарха
Эта утрата своего собственнаго отдѣльнаго патріарха была величайшимъ несчастіемъ для болгарскаго народа. Чтобы какой бы то ни было народъ не разсыпался въ простое случайное собраніе людей , говорящихъ однимъ языкомъ ; чтобы онъ сознавалъ себя единымъ и живымъ цѣлымъ или вообще народомъ, – Для этого необходимо чтобы онъ имѣлъ для себя одинъ обцій центръ къ которому бы притягивался и вокругъ котораго бы объединялъ себя , чтобы онъ имѣлъ одно общее знамя подъ которымъ бы могъ сознавать себя единымъ народомъ . Утративъ царство , но не утративъ патріаршества , болгары сознавали бы и сохраняли бы себя единымъ народомъ подъ своимъ общенароднымъ верховнымъ пастыремъ ; утративъ вмѣстѣ съ царствомъ и патріаршество , они остались безъ всякаго связующаго и объединяющаго центра . Такимъ образомъ , съ этой совершенной потерей средоточныхъ пунктовъ и внѣшнихъ симВоловъ единства , должно было исчезнуть ихъ внутреннее сознаніе и болгары не только въ чужомъ но и въ своемъ собственномъ представленіи весьма на долгiя времена перестали существовать какъ цѣлый и единый народъ , и превратились въ ничѣмъ не связанныхъ между собой просто жителей извѣстныхъ турецкихъ провинцiй и извѣстныхъ греческихъ епархій , въ разрозненныя толпы и единицы , сознающія свою принадлежность только къ извѣстнымъ селамъ и городамъ , но не имѣющихъ сознанiя ни о какомъ высшемъ и сколько-нибудь внутреннемъ единствѣ. Несравненно счастливѣе болгаръ были ихъ участники по бѣдствіямъ рабстващихъ братья сербы . “
🔴 – “ Евгениј Евсињеевиќ Голубински ( 1834 – 1912 ) – историчар на руската црква и црковна архитектура. Обичен академик на Царската академија на науките на Катедрата за руски јазик и литература (1903). Автор на голем број фундаментални студии за историјата на Руската црква . Се смета за поддржувач на позитивизмот .
ВАЖНО!!! Почитувани читатели на МКДПресс, ограничени сме поради нашите позиции! Најавете се директно на страницата www.mkdpress.eu . Споделете на вашите профили, со пријателите, во групи и на страници. На овој начин ќе ги надминеме ограничувањата, а луѓето ќе можат да стигнат до алтернативното гледиште на настаните!?
Можеби ќе ти се допаѓа